W uprawie zbóż nie występuje duża liczba szkodników, która mogłaby znacząco obniżać plon ziarna. Jesienią największym zagrożeniem są mszyce przenoszące wirusy, między innymi powodujące żółtą karłowatość jęczmienia — może ona występować także na innych gatunkach zbóż. Z kolei wiosną najpowszechniej występującym szkodnikiem jest skrzypionka zbożowa, a nieco rzadziej skrzypionka błękitek. W tekście zostaną zwarte najważniejsze informacje, które pomogą zwalczyć te szkodniki.
Jak wyglądają skrzypionki?
W Polsce na zbożach żerują dwa gatunki: skrzypionka zbożowa i skrzypionka błękitek. Skrzypionki zaliczane są do chrząszczy, które mają bardzo charakterystyczne ubarwienie i trudno pomylić je z innymi szkodnikami zbóż i innych roślin uprawnych. Chrząszcze skrzypionki zbożowej dorastają do około 5 mm, pokrywy ich skrzydeł są niebieskawe lub zielonkawe, mają metaliczny połysk, natomiast przedplecze i nogi są ceglasto czerwone. Z kolei skrzypionka błękitek jest nieco mniejsza — długość ciała chrząszcza nie przekracza 4 mm. Chrząszcz ma niebieskogranatowe porywy skrzydeł i czarne przedplecze. Larwy obu gatunków są bardzo podobne do siebie, dlatego też w etykietach środków ochrony roślin bardzo często nie rozróżnia się ich na 2 gatunki.
Jakie są objawy żerowania skrzypionki?
Na zbożach żerują zarówno chrząszcze, jak i larwy, ale szkody powodowane przez te pierwsze nie mają wpływu na rozwój roślin i plonowanie. Duża bardziej niebezpieczne dla powodzenia upraw zbóż jest żerowanie larw. Początkowo żerują na dolnych liściach, ale wraz z rozwojem migrują w górę rośliny i uszkadzają liść flagowy i podflagowy. Na liściach larwa wygryza miękisz wzdłuż nerwów, pozostawiając dolną część skórek — na liściach widoczne są równoległe ułożone „białe paski”.
Przez żerowanie skrzypionki zmniejsza się powierzchnia asymilacyjna — najważniejsza dla budowy plonu liści. W efekcie czego roślina produkuje mniej energii, która jest wykorzystywana do nalewania ziarna oraz uzyskania zadowalających parametrów jakościowych.
Kiedy zwalczać skrzypionkę?
Sygnałem do wykonania zabiegu jest przekroczenie progu ekonomicznej szkodliwości, który dla skrzypionek wynosi 1 larwa na 1 roślinie. Do zwalczania skrzypionki najczęściej wykorzystywane są środki owadobójcze z grupy pyretroidów:
-
deltametryna
-
lambda-cyhalotryna , np. TopGun 050 CS, Karate Zeon 050 CS
-
gamma-cyhalotryna
-
cypermetryna
Wymienione związki wykazują bardzo wysoką skuteczność działania, ale powodowany przez nie efekt owadobójczy utrzymuje się krótko. Dodatkowo nie mogę być stosowane, gdy temperatura powietrza przekracza 20 °C, ponieważ wówczas ich skuteczność znacznie spada. Wystąpienie szkodnika zbiega się z wystąpieniem wysokich temperatur, dlatego czasem niezbędny jest wybór innych substancji czynnych o wyższych maksymalnych temperaturach działania — acetamipryd lub flupyradifuron.
W przypadku skrzypionki zwalczana jest żerująca larwa, natomiast obecność chrząszczy na plantacji nie jest sygnałem do aplikacji insektycydu. Zwykle zwalczanie skrzypionki nie wymaga specjalnego wjazdu w pole opryskiwaczem, a środek owadobójczy może być aplikowany razem z fungicydami na T2.
Skrzypionka w zbożach – walka o liść flagowy
Skrzypionka zbożowa i błękitek to wiosenne zagrożenie dla zbóż, których larwy niszczą liście flagowe i podflagowe, zmniejszając powierzchnię asymilacyjną i obniżając plon. Zwalczanie insektycydami z grupy pyretroidów lub związkami o wyższych temperaturach działania powinno być wykonane po przekroczeniu progu ekonomicznej szkodliwości.
Artykuł sponsorowany
