Tak. Bakterioza pierścieniowa ziemniaka nie jest szkodliwa dla ludzi ani zwierząt, więc sama obecność bakterii nie oznacza zagrożenia podczas spożycia bulw. Chorobę wywołuje Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus, patogen atakujący rośliny ziemniaka, a nie organizm człowieka.
Dlaczego bakterioza podlega kwarantannie?
Określenie „organizm kwarantannowy” dotyczy ochrony upraw, nie bezpieczeństwa konsumentów. Bakteria może łatwo przenosić się między roślinami i powodować straty w gospodarstwach, dlatego jej wykrycie wiąże się z kontrolami, ograniczeniami w obrocie oraz działaniami podejmowanymi przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa.
Rygorystyczne procedury mają ograniczyć rozprzestrzenianie choroby w produkcji ziemniaka. Nie oznaczają, że porażona bulwa jest „zakaźna” dla człowieka. Najważniejsze różnice są następujące:
- zagrożenie dotyczy roślin – bakterioza może porażać kolejne ziemniaki i powodować straty gospodarcze;
- kwarantanna chroni uprawy – ograniczenia służą zatrzymaniu patogenu w gospodarstwach i miejscach produkcji;
- brak zagrożenia dla konsumenta – bakteria nie wywołuje choroby u ludzi ani zwierząt;
- wartości odżywcze nie znikają z powodu samej bakteriozy – problem fitosanitarny nie jest równoznaczny z zatruciem żywności.
Kiedy ziemniaki lepiej wyrzucić?
Bakteriozy nie należy mylić z zepsuciem bulwy ani z obecnością solaniny. Ziemniaków zielonych nie powinno się jeść, ponieważ w zielonych częściach może gromadzić się ten naturalny związek o działaniu toksycznym. Do wyrzucenia nadają się także bulwy bardzo miękkie, silnie pomarszczone, śmierdzące lub wyraźnie zgniłe. W takich przypadkach problemem są jakość i higiena żywności, a nie sama bakterioza pierścieniowa.
Sama diagnoza bakteriozy pierścieniowej nie oznacza zagrożenia zdrowotnego dla osoby, która zjadła takiego ziemniaka. Jeśli bulwa jest jednak objęta urzędowymi procedurami kwarantannowymi, należy stosować się do zaleceń PIORiN dotyczących jej zagospodarowania.



